Μια επιχείρηση με σκοπό να τρομοκρατήσουν έναν ολόκληρο λαό

Από τα πρακτικά της «Δίκης της Χρυσής Αυγής

Ν. Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ: “Θα αρχίσω με την σύλληψή μου, στην κατοικία μου, ξημερώματα, με μαύρα τεθωρακισμένα τζιπ, με μασκοφόρους που κρατούσαν αυτοματα. Λες και πήγαιναν να συλλάβουν τον Μπιν Λάντεν. Αλλά το πιο περίεργο από αυτά είναι ότι μαζί με αυτή την μυστική επιχείρηση, η οποία θύμιζε αμερικάνικη ταινία του Χόλιγουντ, ήταν εκεί και κάμερες από τηλεοπτικά κανάλια. Πώς είναι δυνατόν να γνωρίζουν αυτήν την τόσο μυστική επιχείρηση τα κανάλια;

Και το γνωρίζαμε πολλές μέρες πριν εμείς ότι ετοιμάζεται αυτή η ιστορία. Στη συνέχεια, στη γενική ασφάλεια, στην αντιτρομοκρατική, όπου αντιμετωπίσαμε μία κατηγορία χωρίς να μας δώσουν στοιχεία της δικογραφίας και όταν τα ζήτησα μέσω του συνηγόρου μου, αρνήθηκαν να μου τα δώσουν και γι’ αυτό το λόγο ο συνήγορός μου αρνήθηκε να υπογράψει τα σχετικά έγγραφα στη γενική ασφάλεια. Ότι είχε πολιτική στόχευση αυτή η ιστορία, προκύπτει και από το εξής γεγονός. Εμάς από τα ξημερώματα μας είχαν στην γενική ασφάλεια, στην οδό Μεσογείων, στην οδό Λεωφόρος Αλεξάνδρας, στην οδό Μεσογείων ήτο παλαιά. Συμπληρώσαμε κάτι χαρτιά, δακτυλοσκοπηθήκαμε, τα συνήθη τα οποία ξέρετε, και είχε πάει δύο η ώρα, ήτανε η ώρα για να πάμε όπως προβλέπεται στη Σχολή Ευελπίδων, προκειμένου να συνεχιστούν οι διαδικασίες.

Αλλά δεν πηγαίναμε στις δύο η ώρα. Και τότε είπα στους αστυνομικούς που μας λέγανε «σε λίγο θα πάμε», ότι «περιμένετε, δεν ήρθε ακόμα η ώρα του δελτίου ειδήσεων». Και πράγματι, μας έβγαλαν, αλλά δεν μας έβγαλαν από τα υπόγεια όπως πηγαίνουν όλους τους κατηγορουμένους, με χειροπέδες απ’ την κεντρική είσοδο της γενικής ασφαλείας στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας, όπου ήταν παρόντα όλα τα τηλεοπτικά συνεργεία. Όχι μόνο τα ελληνικά, αλλά και διεθνή.

Ήταν μία επιχείρηση σοκ και δέος, ήταν μια επιχείρηση προκειμένου να τρομοκρατήσουν έναν ολόκληρο κόσμο, και κατά ένα μέρος το επέτυχαν, ήταν μία επιχείρηση να ποινικοποιήσουν ένα ολόκληρο πολιτικό κίνημα, και η στάση τους αυτή θυμίζει έναν στίχο ενός ποιητού, ο οποίος ότανα ήταν να τον πάνε εξορία, έγραφε: «μαζί μας τελευταίοι με το βαπόρι, πρεζάκηδες, αλάνια, λαθρεμπόροι. Ξεπίτηδες, για να φανεί πως ίσια λογιούνται η λευτεριά με τα χασίσια». Σαν κοινούς ποινικούς εγκληματίες.

Παραβιάζοντας κάθε αρχή η οποία προβλέπεται και κάθε δεοντολογία. Μας έβγαλαν από την κεντρική είσοδο της γενικής ασφαλείας, προκειμένου να μας παρουσιάσουν σαν εγκληματίες. Ήταν ένα τηλεοπτικό σόου, μία επιχείρηση κυριολεκτικά σοκ και δέος, η οποία είχε σκοπό αφενός μεν να κάμψει το ηθικό μας, πράγμα το οποίο δεν πέτυχε, αλλά προπαντός να τρομοκρατήσει το λαό.

Να πει στον ελληνικό λαό «μην πάτε με αυτούς, γιατί είναι εγκληματίες. Μην πάτε μ’ αυτούς, γιατί θα φορέσουν και σε σας χειροπέδες».