Η Ελένη Ζαρούλια και τα Όρια της Πολιτικής Ευθύνης

Της Αιμιλίας Κουστουμπέκη*

Η απόφαση να οδηγηθεί στη φυλακή το 2026 μια γυναίκα που επί δεκαετίες στάθηκε αλύγιστη δίπλα στον σύζυγό της, υπερβαίνει τα όρια μιας ψυχρής νομικής κρίσης. Στην περίπτωση της Ελένης Ζαρούλια, η διαδικασία αυτή αγγίζει τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και αποδεικνύει ότι ο κύκλος των σκοπιμοτήτων παραμένει ανοιχτός. Δεν πρόκειται για μια μεμονωμένη δικαστική εξέλιξη, αλλά για τη συνέχεια της ίδιας σκληρής πραγματικότητας που βίωσαν, με βαρύ προσωπικό τίμημα, τα στελέχη και οι βουλευτές της παράταξης.

Δεκέμβριος 2020 – Κείμενα πίσω από τα σίδερα

Είμαι στην φυλακή μίας ψευτοδημοκρατίας για τις Ιδέες μου γιατί αγωνίστηκα ενάντια σε μία αντεθνική και αντιδημοκρατική τυραννία. Ναι αντιδημοκρατική! Και για όποιον αμφιβάλλει ας ανοίξει την τηλεόρασή του την ώρα του δελτίου των ειδήσεων για να… απολαύσει μια χοντροκομμένη και φρικαλέα ολοκληρωτική προπαγάνδα υπέρ του συστήματος. Έχουν το θράσος κάποιοι να βγαίνουν δημόσια και με περισσή προπέτεια να λένε ότι δεν είμαστε φυλακή για τις Ιδέες μας και την ίδια στιγμή αυτοδιαψεύδονται κατηγορώντας ο ένας τον άλλον για το σε ποιον ανήκει ο άθλος που έβαλαν την Χρυσή Αυγή στην φυλακή. Μόνοι τους κυνικά ομολογούν ότι η δίωξή μας είναι πέρα για πέρα ΠΟΛΙΤΙΚΗ! Και για τον τελευταίο καλόπιστο που αμφιβάλλει αρκεί η “αντιφασιστική φιέστα” στο Εφετείο και τα χειροκροτήματα σε μία απόφαση υποτίθεται δικαστική και όχι πολιτική.

Η δίκη της Χρυσής Αυγής και η ΠΟΛΙΤΙΚΗ παρουσία της Λεπενιώτη μαζί με τον Τσίπρα στον Άρειο Πάγο

Ούτε ένας δημοσιογράφος από αυτούς που δηλώνουν πατριώτες και δεξιοί δεν είπε και δεν έγραψε λέξη… Η δίκη της Χρυσής Αυγής, η οποία κράτησε σχεδόν έξι χρόνια, δεν ήταν η οποιαδήποτε δίκη.  Δικαζόντουσαν ΟΛΟΙ οι βουλευτές ενός κοινοβουλευτικού κόμματος. Από το αποτέλεσμα της θα διαμορφωνόταν η πολιτική ζωή της χώρας.  Από την πρώτη ημέρα στον ανακριτή, μέχρι την απόφαση οι δικαστές μας έλεγαν ότι δεν κρίνουν την υπόθεση πολιτικά. Έλεγαν την αλήθεια; Οι εξελίξεις δεν δείχνουν ότι ήσαν ειλικρινείς.

Δράσεις προς Τιμήν των Τελευταίων Υπερασπιστών της Βασιλεύουσας

Ανήμερα της 29ης Μαΐου στην Περιφέρεια Αττικής, οι Εθνικιστές της Χρυσής Αυγής τίμησαν τους τελευταίους υπερασπιστές της Κωνσταντινούπολης και τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο ΙΑ’ Παλαιολόγο. Συγκεκριμένα, πραγματοποιήθηκε κατάθεση στεφάνου εκ μέρους της Κεντρικής Διοικήσεως στον ανδριάντα του τελευταίου Αυτοκράτορα έμπροσθεν της Μητρόπολης των Αθηνών. Επιπλέον, κλιμάκιο του Μετώπου Νεολαίας Πειραιώς πραγματοποίησε επετειακή εξόρμηση στο κέντρο της πόλεως.

Συμπεράσματα από τις φυλακές της Δημοκρατίας

Ανατρέχοντας στα τελευταία, τουλάχιστον, 13 χρόνια διαπιστώνει κανείς πως είναι ένα μεγάλο ψέμα το ότι η δημοκρατία «δεν εκδικείται». Όχι μόνο «εκδικείται», αλλά εξοντώνει κυριολεκτικά ηθικά, πολιτικά και βιολογικά όσους θεωρεί επικίνδυνους για το διεφθαρμένο καθεστώς, που με θράσος αποκαλούν «δημοκρατία». Έχει σημασία να τονισθεί ότι ενώ σαπίζαμε σε ένα κάτεργο, οι πρώην Χρυσαυγίτες, που στην πραγματικότητα δεν ήταν ποτέ Χρυσαυγίτες, μαζί με τους «εθνικοπατριώτες», από πρώην νεοδημοκράτες μέχρι αποτυχημένους πολιτευτές του Βελόπουλου και του Καρατζαφέρη, συνέχιζαν κανονικά να συκοφαντούν και να υβρίζουν.

Η Ιστορία της Χρυσής Αυγής ανήκει μόνον σε αυτούς που παραμένουν Χρυσαυγίτες

Ιδεολογία χωρίς Βούληση και Δράση είναι ένα αρρωστημένο και μουχλιασμένο διανοητικό κατασκεύασμα χωρίς καμία ουσία, ένα άχρηστο σκουπίδι της Ιστορίας. Στην σημερινή μίζερη και θλιβερή πραγματικότητα συμβαίνει τις περισσότερες φορές Ιδέες ωραίες και σημαντικές να χρησιμοποιούνται σαν πρόσχημα για σκοπούς ταπεινούς. Για εμάς πάνω απ’ όλα έχει σημασία το να υπερασπίζεται με θάρρος την Πίστη στις Ιδέες του. Μόνον έτσι δικαιολογεί κάποιος την παρουσία του στον κόσμο, Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο και πρέπει κάθε συνεπής και ανιδιοτελής στρατιώτης και μαχητής μιας Ιδέας να είναι σεβαστός. Όμως σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να έχει σεβασμό από εμάς και εκτίμηση, ο κενόδοξος, ο ατομιστής, ο καιροσκόπος ο συμφεροντολόγος, αυτός, ο οποίος χωρίς κανένα σκοπό, χωρίς Ιδεολογία επιδιώκει την ισχύ για να θεραπεύσει μία μάταιη δόξα.

Μαρίνος Ριτσούδης: Ο ανθυποπλοίαρχος που ύψωσε ανάστημα απέναντι στη βαρβαρότητα του ΝΑΤΟ

Διαχρονικά οι Σέρβοι τιμούν τον Έλληνα στρατιωτικό Μαρίνο Ριτσούδη, ο οποίος αρνήθηκε να βομβαρδίσει την χώρα τους συμμετέχοντας στην δολοφονική επιχείρηση του ΝΑΤΟ. Κατά την διάρκεια του βομβαρδισμού της Σερβίας το 1999, η Ελλάδα, αν και κράτος–μέλος του ΝΑΤΟ, αντιτάχθηκε σθεναρά σε μια τέτοια πράξη, παρά την ενδοτική πολιτική ηγεσία της. Εκείνη την εποχή ο πλοίαρχος Μαρίνος Ριτσούδης έγινε ένας πραγματικός ήρωας στην Σερβία, αφού αποφάσισε να μην συμμετάσχει στην νατοϊκή επίθεση. Έτσι, αρνήθηκε να πλεύσει με το πλοίο του στην Αδριατική θάλασσα και να βομβαρδίσει την Σερβία. Παρά την γενναία αυτή πράξη του, στην Ελλάδα κατακρίθηκε, έλαβε ποινή φυλάκισης δυο ετών και απολύθηκε από την υπηρεσία. Ο Μαρίνος Ριτσούδης έλαβε τιμητικό βραβείο από την γειτονική μας. Συγκεκριμένα, η Σέρβικη Ορθόδοξη Εκκλησία απένειμε το μετάλλιο του τάγματος του Αγίου Κωνσταντίνου στον απόστρατο Έλληνα αξιωματικό του Πολεμικού Ναυτικού.