Η πιο βαθιά νύχτα του χειμώνα























Το κρύο απόψε δεν είναι το ίδιο με τις υπόλοιπες νύχτες του χρόνου. Απόψε το κρύο τρυπάει σάρκες, οστά και ψυχές. Ο άνεμος περιφέρεται σαν στοιχειό και μουγκρίζει θρηνητικά από άκρη σ' άκρη σε ολόκληρη την κοιλάδα. Κάποιοι δεν μπορούν να κοιμηθούν. Τυχαίνει να κουβαλάνε την ευλογία και την κατάρα να είναι τα πιο ανήσυχα πνεύματα αυτής της Γης, καθώς είναι και τα τελευταία πραγματικά παιδιά της. Δεν κάνουν κάτι, καρτερούν υπομονετικά. Με το βλέμμα καρφωμένο στην Ανατολή, περιμένουν να ξεπροβάλει το πρώτο Ιερό Φως.

Εκείνο το χάραμα επίσης δεν θα μοιάζει με όλα τα υπόλοιπα. Εκείνο το χάραμα θα είναι ο απόλυτος συμβολισμός της Γένεσης του Αήττητου Ήλιου. Θα είναι η αρχή της θριαμβευτικής και ένδοξης Νίκης του Φωτός ενάντια στον προαιώνιο εχθρό του, το σκοτάδι. Οι πρώτες ακτίνες του, θα σηματοδοτήσουν την αρχή της αναγέννησης της πλάσης μέσα από την μήτρα της Γης, καθώς το σκότος της πιο βαθιάς νύχτας του χειμώνα θα αρχίσει να διαλύεται, παραδίδοντας την σκυτάλη στην ζωή, στον ανθό και στην δημιουργία.

Το Χειμερινό Ηλιοστάσιο, είναι για εμάς η σπουδαιότερη στιγμή του έτους για δεκάδες λόγους συμβολικής, αλλά και ουσιαστικής σημασίας. Τα Ηλιοστάσια και οι Ισημερίες αποτελούν το τελευταίο προπύργιο της απόλυτης ισορροπίας στον κόσμο μας. Αν υποθέταμε πως με κάποιο τρόπο σταματούσαν να υπάρχουν, αυτό θα σήμαινε πως το τέλος έφτασε και η Γη παραδόθηκε ολοκληρωτικά στις ανίερες φλόγες του Χάους. Η ίδια η δομή του χώρου και του χρόνου μας δείχνει τον δρόμο. Μέσα από αυτό το κοσμικό φαινόμενο, γινόμαστε μάρτυρες της πιο αρχαίας μάχης. Του Φωτός ενάντιας του Σκότους. Των δύο ισχυρότερων, άφθαρτων και ανίκητων αυτών δυνάμεων, που δεν έχουν αρχή και τέλος. Έτσι και εμείς, οι απλοί θνητοί, είμαστε ο καθένας ξεχωριστά μια μικρή αντανάκλαση αυτού του φαινομένου. Είμαστε δεμένοι με τα αόρατα δεσμά της Μοίρας, έτσι ώστε από την πρώτη μας ανάσα μέχρι την τελευταία, να μαχόμαστε· να δημιουργούμε και να καταστρέφουμε.

Πίσω στον κόσμο της ύλης, η ισορροπία είναι απολύτως διαταραγμένη. Κάποιοι είμαστε φορείς του Φωτός και κάποιοι του Σκότους. Η ισορροπία έχει διαταραχτεί διότι ξεκάθαρα, η Πλάστιγγα γέρνει συντριπτικά προς την πλευρά του σκότους. Ο καθένας από εμάς τρέφει και τα δύο αυτά στοιχεία μέσα του, εφόσον αναφερόμαστε στις δύο διαφορετικές όψεις του ίδιου νομίσματος, και δεν θα μπορούσε να υπάρξει η μία δίχως την άλλη. Όλοι όμως καλούμαστε να κάνουμε μια επιλογή. Πια πλευρά θα προσπαθήσουμε να ενδυναμώσουμε, και ποια να περιθωριοποιήσουμε. Αν υπάρχει κάποιο ον στον κόσμο, που έχει καταφέρει να τις μοιράσει με απόλυτη ακρίβεια, ή να εξαλείψει μία από τις δύο, τότε έχει σταματήσει να είναι άνθρωπος. Δεν είναι ακριβώς αυτός ο σκοπός μας. Υπό συγκεκριμένες συνθήκες, και έχοντας έρθει σε αρμονία με την ανθρώπινη φύση μας, αγκαλιάζουμε ακόμα και τις σκοτεινές πτυχές των εαυτών μας και τις χειραγωγούμε με τέτοιο τρόπο, έτσι ώστε να λειτουργήσουν ως κινητήριες δυνάμεις για τον Σκοπό και τον Αγώνα μας.

Τέλος, θα ήθελα να εκφράσω πως σεβόμαστε τον προαιώνιο εχθρό μας, καθώς είναι δεδομένο πως αν δεν υπήρχε δεν θα είχαμε κάποιο λόγο να Αγωνιζόμαστε και να "κλέβουμε" λίγη από την μαγεία ανώτερων διαστάσεων. Όμως με όλο το βάρος του ιπποτικού μας καθήκοντος, του δίνουμε υπόσχεση Τιμής και Αίματος, πως μέσα από την δύναμη του Ενός που αντλούμε από την μεγάλη Ιδέα και τις διδαχές της, θα τον σταματήσουμε. 

Γαία ευλόγησε τον απελπισμένο μας Πόλεμο, Γαία ευλόγησε μας όλους. Είμαστε τα τελευταία γνήσια τέκνα σου. Γιατί μετά της νύχτας το βαθύ σκοτάδι, πάντα μια Χρυσή Αυγή ανατέλει!

Άκης Θεοδώρου – Τ.Ο. Πειραιώς