Ομιλία στην Τ.Ο. Πειραιώς - Ο Εθνικισμός στην εποχή της παγκοσμιοποίησης


Την Παρασκευή, 10-07-15, πραγματοποιήθηκε με απόλυτη επιτυχία ομιλία στα κατάμεστα γραφεία της Τ.Ο. Πειραιώς, από τον Συναγωνιστή και υπεύθυνο της Τ.Ο. Σαλαμίνος, Μιχάλη Παπαδημητρίου, με τίτλο: Ο Εθνικισμός στην εποχή της παγκοσμιοποίησης.


Ο Συναγωνιστής άρχισε τον λόγο του κάνοντας σύντομο σχολιασμό της επικαιρότητας. Ανεξάρτητα από το αν τα κόμματα του "δημοκρατικού τόξου" δηλώνουν πως στηρίζουν το ΟΧΙ, είναι πλέον εξακριβωμένο απόλυτα πως είναι όλοι προδότες και υποκριτές. Τα ΜΜΕ από την άλλη, κάνουν το ψέμα μεγάλο και επαναλαμβανόμενο, μα σύμφωνα με το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, για πρώτη φορά δεν τους βγήκε.


περνώντας στο κυρίως θέμα της ομιλίας του, ο Συναγωνιστής άρχισε να αποκαλύπτει με στοχευμένα ιστορικά και πολιτικά παραδείγματα την σήψη και την διαφθορά, που κουβαλά ο "πολιτισμένος" δυτικός κόσμος εν έτη 2015, πάντα κάτω από το πέπλο του ανθρωπισμού και της δημοκρατίας. Τρανό παράδειγμα, δεν θα μπορούσε να είναι άλλο από την διάπλαση του κράτους του Ισραήλ στο πέρασμα του χρόνου. Σήμερα, η "μήτρα" του "αντιρατσισμού και των "ανθρωπίνων δικαιωμάτων", αποτελεί το νούμερο ένα κράτος σε φυλετικές διακρίσεις, κοινωνικής και πολιτικής προπαγάνδας, οικονομικών σκανδάλων σε παγκόσμια κλίμακα και οργανωμένο έγκλημα. Όποιος προωθεί την διεθνοποίηση της Ευρώπης, προωθεί και τον θάνατο της. Σε αυτό το σημείο, ο Συναγωνιστής τόνισε με όλο το Εθνικιστικό του σθένος, πως σαν Έλληνες έχουμε ιερό καθήκον να πολεμάμε με όλες μας τις δυνάμεις κάθε σιωνιστική μορφή. Έπειτα ο Συναγωνιστής μίλησε για το τραπεζικό σύστημα, περιγράφοντας το ως μία παγκόσμια διακινούμενη επιχείρηση   σε πλήρη σύνδεση με τα προηγούμενα λεγόμενα του.


Εν συνεχεία, ο Συναγωνιστής ανέλυσε το πως η Ελλάδα θα μπορούσε να αποτελέσει ένα κεντρικό μέτωπο αντίστασης για ολόκληρη την Ευρώπη. Σε αυτό το σημείο, ο Συναγωνιστής βρήκε ένα πέρασμα ώστε να περιγράψει τον Χρυσαυγίτη ως ηρωικό άνθρωπο και να αναλύσει τις αρετές του. Ο ηρωικός άνθρωπος βρίσκεται πάντα εναντίον όλων, και όλοι είναι εναντίον του. Ήταν ανέκαθεν ένας μάρτυρ, οπού μπροστά στα ιδανικά και τις αξίες του δεν τον ένοιαζε η συντριβή του. Έτσι λοιπόν, μέσα σε μία παρηκμασμένη αστική κοινωνία, κάποιοι επιλέγουν να διαφοροποιηθούν πλήρως από αυτήν, επιλέγοντας τον Εθνικισμό ως στάση ζωής, και όχι τον εύκολο δρόμο.


Κλείνοντας, ο Συναγωνιστής έκανε μία σύνοψη ώστε να οδηγηθούμε σε κάποιο συμπέρασμα. «Όσοι ζωντανοί», γνωρίζουν καλά πως σύμφωνα με την ιστορία μας και την πολιτιστική μας κληρονομία, δεν θα μπορούσε να μας εκφράζει σαν λαό κάποια άλλη ιδεολογία εκτός από τον Λαϊκό Εθνικισμό. Ο Αγώνας μας είναι μεγάλος και απαιτεί υπεράνθρωπη πίστη και ατσάλινη πειθαρχία. Είμαστε και επίσημα, ο μοναδικός πόνος και των μπολσεβίκων και των τοκογλύφων. Ακολούθησε εκτενής πολιτικός και ιδεολογικός διάλογος μεταξύ των παρευρισκόμενων και στην συνέχεια, ως είθισται, άπαντες σε στάση προσοχής απαγγείλαμε τον Εθνικό μας Ύμνο και τον Ύμνο του Κινήματος.